Archive for the Γενικά Category

Στην εκδικητική μανία του κράτους… απάντηση μας η αλληλεγγύη. Λευτεριά στον Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη

Posted in Γενικά on 08/12/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Στην εκδικητική μανία του κράτους… απάντηση μας η αλληλεγγύη.
Λευτεριά στον Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη

Θεσ/νίκη 6 Δεκέμβρη 2009,έχει περάσει ένας χρόνος από το θάνατο του Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που ακολούθησε και έδωσε πνοή στη γερασμένη αυτή πόλη. Μετά από συγκρουσιακή πορεία στο κέντρο της πόλης ακολουθούν αυξημένα και για μερικούς πρωτόγνωρα μέτρα καταστολής. Δεκάδες προσαγωγές, κάποιες από τις οποίες μετατρέπονται σε συλλήψεις, φόρτωμα διαδηλωτή με τσάντα με μολότωφ από τους μπάτσους, ξύλο και δακρυγόνα συνθέτουν το παιχνίδι του σκύλου με τη γάτα που εξελίσσεται στους δρόμους της πόλης. Ένα χρόνο μετά τα συμβάντα αυτά ο Χρυσοβαλάντης Πουζιαρίτης βρίσκεται ακόμα έγκλειστος στις φυλακές Διαβατών χωρίς λόγο και αιτία,χωρίς καν να έχει συμμετάσχει στη πορεία , λάφυρο ουσιαστικά ενός συστήματος που βλέπει τη δύναμη του να ξεφτίζει και προσπαθεί να σωθεί πατώντας πάνω σε αναφαίρετα δικαιώματα και ανθρώπινες αξιοπρέπειες. Ακολουθεί το γράμμα του Χρυσοβαλάντη που παραθέτει λεπτομερώς τα γεγονότα και ξεσκεπάζει το θέατρο του παραλόγου που παίζεται σε βάρος του:
Ονομάζομαι Πουζιαρίτης Χρυσοβαλάντης και είμαι άδικα προφυλακισμένος εδώ και 11 ½ μήνες στις Δικαστικές Φυλακές Διαβατών.
Η αστυνομία έχει πέσει σε τεράστιες αντιφάσεις, καθώς κατηγορήθηκα ότι στις 6 Δεκέμβρη 2009 (στη θλιβερή επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου), ήμουν ηγετική μορφή σε ομάδα κουκουλοφόρων στο ΑΠΘ, που συγκρούονταν με δυνάμεις καταστολής.
Η πρώτη αντίφαση: Παρ’ όλο που φαίνομαι ως ηγέτης των κουκουλοφόρων, δεν υπάρχει πειστήριο κουκούλας, ούτε κατηγορία, σύμφωνα με τον περίφημο κουκουλονόμο.
Οι αστυνομικοί, με τις καταθέσεις τους, αναγνώρισαν τον επικεφαλή της ομάδας των κουκουλοφόρων εξαιτίας του χαρακτηριστικού του κουρέματος.
Δεύτερη αντίφαση: Ο επικεφαλής της ομάδας των κουκουλοφόρων ήταν ασκεπής και ακάλυπτος στη διάρκεια των συγκρούσεων, παρά το χαρακτηριστικό του κούρεμα και περπατούσε αφελής και αμέριμνος.
Με κατηγόρησαν για «κατοχή εκρηκτικών υλών».
Τρίτη αντίφαση: Δεν υπάρχει απόδειξη που να αποδεικνύει τη συγκεκριμένη κατηγορία (σακίδιο με μολότωφ). Ξέρουμε όλοι μας τον τρόπο της αστυνομίας να ενοχοποιεί διαδηλωτές «φορτώνοντας» τους με τα δικά τους σακίδια, έτοιμα από πριν, για να δικαιολογήσουν συλλήψεις. Στη δική μου υπόθεση δεν έκαναν ούτε αυτό, αφού φαίνεται ότι δεν υπήρχε κάποιο έτοιμο σακίδιο με μολότωφ διαθέσιμο εκεί κοντά τη συγκεκριμένη στιγμή.
Είμαι κάτοικος Αλεξάνδρειας Ημαθίας. Η σύλληψη μου έγινα όταν απομακρυνόμουν από το χώρο των πανεπιστημίων , με κατεύθυνση προς το σιδηροδρομικό σταθμό, για να επιστρέψω στον τόπο μου. Τη συγκεκριμένη στιγμή επικρατούσε απόλυτη ηρεμία, εντός και εκτός των πανεπιστημίων. Ξαφνικά δέχτηκα την επίθεση και τον βίαιο ξυλοδαρμό μου από δύο διμοιρίες ΜΑΤ, οι οποίες με χτυπούσαν ασταμάτητα, για αρκετά λεπτά, με τις ασπίδες και τα γκλοπ και με κλωτσούσαν με τις μπότες τους. Υπάρχει ιατροδικαστική γνωμάτευση για τον βίαιο ξυλοδαρμό μου από τις δυνάμεις καταστολής. Υπάρχουν, επίσης, και βασικοί μάρτυρες για την υπόθεση μου, οι οποίοι κατέθεσαν αυτοβούλως και από την πρώτη στιγμή ότι δεν έχω καμία σχέση με όσα με κατηγορούν, αλλά η κατάθεση τους θεωρήθηκε λιγότερο αξιόπιστη από την κατάθεση των αστυνομικών που μου προσάπτουν ψευδές κατηγορητήριο.
Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης μου ζητάω ταυτοποίηση δακτυλικών αποτυπωμάτων, απ’ όλα τα κατασχεθέντα της συγκεκριμένης ημέρας, πράγμα που δεν θα πραγματοποιηθεί ούτε στο δικαστήριο, καθώς δεν υπάρχει τίποτα το ενοχοποιητικό εις βάρος μου.
Εκτός του ότι κρατούμαι άδικα στη φυλακή, θύμα του υπερβάλλοντα ζήλου των αστυνομικών, ώστε να δικαιολογήσουν το έργο και την ύπαρξη τους με μοναδικό στοιχείο ότι ήμουν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή με «λάθος» κόμμωση, στις αιτήσεις μου για άρση της προφυλάκισης μου στο συμβούλιο πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, το Συμβούλιο, με συνεχή βουλεύματα, με απέρριπτε με την αιτιολογία ότι είμαι επικίνδυνος για την κοινωνία και ότι υπάρχει περίπτωση να ξανακάνω τα ίδια και πιο σοβαρά εγκλήματα.
Μετά τις συνεχόμενες αποτυχίες της αστυνομίας (ζαρντινιέρα, πράσινα παπούτσια, φοιτητής με πιτζάμες κτλ) το κλίμα είναι υπερβολικά βεβαρημένο, με αποτέλεσμα (ιδίως μετά τη μήνυση που κατέθεσα για τον άγριο ξυλοδαρμό που δέχτηκα κατά τη σύλληψη μου) τη συστηματική προσπάθεια, των αστυνομικών και των δικαστικών αρχών, κατασυκοφάντησης μου, ώστε αν αποδείξουν ότι η αστυνομία και η δικαιοσύνη δεν έκανε άλλη μια φορά «λάθος» και ότι κάνουν σωστά το έργο τους.
Παρέβλεψαν, επίσης, το γεγονός ότι ήμουν πρώην τοξικοεξαρτημένος και παρακολουθούσα πρόγραμμα απεξάρτησης, το οποίο διακόπηκε ξαφνικά και μοιραία με τη φυλάκιση μου, με αποτέλεσμα να υπάρχει πάντα ο κίνδυνος υποτροπιασμού.
Από τις 23 Ιουνίου 2010 ξεκίνησα αποχή από το συσσίτιο της φυλακής, την οποία συνεχίζω ακόμα και σήμερα, αφού το μοναδικό όπλο που μου έχει απομείνει μέσα από τη φυλακή για να παλέψω και να προσπαθήσω να αποδείξω την αθωότητα μου είναι το ίδιο μου το σώμα.
Από την πρώτη μέρα της κράτησης μου, στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης (πριν τη μεταφορά μου στις Φυλακές Διαβατών), διαπίστωσα πόσο χάλια λειτουργεί το σύστημα, καθώς ο νόμος ορίζει μέχρι και 24ωρη κράτηση στα κρατητήρια, αλλά στην πραγματικότητα, ο χρόνος κράτησης είναι πάνω από δύο μήνες (υπάρχουν περιπτώσεις που έμειναν άτομα στο κρατητήριο έως και 5 ή 6 μήνες), σε απάνθρωπες συνθήκες, στον απόλυτο εγκλεισμό, χωρίς προαυλισμό, χωρίς τουαλέτα, νερό, ρεύμα, θέρμανση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εξαερισμό και καθόλου καθαριότητα.
Οι περισσότεροι ανθρωποφύλακες (αστυνομικοί-δεσμοφύλακες) συνήθως ήταν ειρωνικοί και , κάνοντας κατάχρηση της εξουσίας τους, γίνονταν προκλητικοί και δεν ήταν λίγες οι φορές που δεν ξεκλείδωναν ούτε για τουαλέτα, με αποτέλεσμα να κάνουμε τη φυσική μας ανάγκη χρησιμοποιώντας μπουκάλια.
Αφού τελικά μεταφέρθηκα (μετά από 4 μήνες απόλυτου εγκλεισμού στα κελιά-στάβλους του Μεγάρου Θεσσαλονίκης) στις φυλακές Διαβατών, τα πράγματα καλυτέρεψαν σε κάποια θέματα. Υπάρχει προαύλιο και μπόρεσα να δω το φως του ήλιου, όπως και να αναπνεύσω καθαρό αέρα. Υπάρχει, επιτέλους, τουαλέτα μέσα στα κελιά. Όσο για το νερό, υπάρχει, αλλά όχι για όλο το 24ωρο. Για θέρμανση και εξαερισμό, ας μην το αναπτύξω καλύτερα, καθώς είναι είδη πολυτελείας. Όσον αφορά στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είναι περιορισμένη, υπάρχουν μόνο τα βασικά (depon, ασπιρίνες). Υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων που περιμένουν 2 και 3 μήνες για μια μεταφορά και εξέταση σε νοσοκομείο, ύστερα από κάποια ατυχήματα που συνέβησαν και περιφερόταν όλο αυτό το διάστημα με πατερίτσες.
Έτυχε, επίσης, και περίπτωση θανάτου στη φυλακή. Το συγκεκριμένο άτομο παρουσίασε πρόβλημα στο στομάχι και για 2 μέρες πονούσε υπερβολικά και το μόνο που έγινε ήταν να του χορηγήσουν Depon, με αποτέλεσμα να τον βρούνε νεκρό μέσα στο κελί του και, όπως ήταν αναμενόμενο, και αυτό το περιστατικό δεν πήρε το φως της δημοσιότητας, γιατί όλοι ξέρουμε ποια είναι η δουλειά που κάνουνε οι δημοσιογράφοι όταν πρόκειται για θέματα που μπορεί να θίξουν την αστυνομία, τη δικαιοσύνη και το κράτος.
Ακόμα πιο παράξενος είναι ο τρόπος που δικάζουν κάποιες υποθέσεις οι δικαστές και οι εισαγγελείς, καθώς, μετά το σκάνδαλο με το παραδικαστικό, δεν δικάζουν απλά, αλλά βγάζουν όλο το μένος, το μίσος και την οργή τους, σε βάρος των κατηγορουμένων, στερώντας, έτσι, το πολυτιμότερο αγαθό, την ελευθερία, σε αθώους πολίτες, χωρίς αποδείξεις ενοχής, με την μοναδική «απόδειξη» την κατάθεση κάποιου αστυνομικού. Και αφήνουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, στην κοινωνία, οι πραγματικοί απατεώνες (Βατοπαίδι, παραδικαστικό, Siemens κτλ)
Ακούμε εδώ και χρόνια για την αποσυμφόρηση των φυλακών, καθώς, στην συγκεκριμένη φυλακή, όπου κρατούμαι, αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 640 κρατούμενοι, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν 300 άτομα. Σε κελιά των 24 τ.μ. ζούμε, κοιμόμαστε, τρώμε 10 άτομα. Και ενώ ακούμε για αποσυμφόρηση των φυλακών με κάποια νέα νομοσχέδια, το μόνο που κάνει το κράτος για το συγκεκριμένο θέμα είναι να χτίζει καινούργιες φυλακές.
«όσο και αν χτίζουν φυλακές και ο κλοιός στενεύει
ο νους μας θα ‘ναι αληταριό, πάντα θα δραπετεύει»
Όσοι φυλακίστηκαν άδικα, όσοι έζησαν και ζουν την «απομόνωση» εντός και εκτός των τειχών και όσοι αγωνίζονται για έναν κόσμο σωστό και δίκαιο, είναι αυτοί που θα μας κατανοήσουν, θα μας βοηθήσουν, θα μας συμπαρασταθούν και θα μας δικαιώσουν
Σας ευχαριστώ όλους.
Χρυσοβαλάντης Πουζιαρίτης.
22 Νοεμβρίου 2010
Κατάστημα Κράτησης Διαβατών

Όταν η εκδικητικότητα και η απομόνωση ανθρώπων στα κολαστήρια είναι τα μόνα προτάγματα του κράτους τότε μια είναι και η αυτονόητη απάντηση μας. Αλληλεγγύη. Άμεση, αδιαπραγμάτευτη και πηγαία μέσα από τις κοινές μας εμπειρίες, ανησυχίες και ανάγκες.
Λευτεριά στο Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη.
Λευτεριά σε όλους μας…

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Advertisements

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ ΡΟΜΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Posted in Γενικά on 26/09/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Εδώ και ένα χρόνο περίπου γινόμαστε θεατές μιας άγριας κατασταλτικής τακτικής του γαλλικού κράτους εναντίον των πληθυσμών των Ρομά. Από τον Ιούνιο του 2010 μέχρι και σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 8000 απελάσεις και αναμένονται περισσότερες, όπως έχει προανακοινωθεί από τη γαλλική κυβέρνηση. Είχαν ήδη προηγηθεί αρκετές καταστροφές καταυλισμών στα πλαίσια ενός γενικευμένου και ρατσιστικού πογκρόμ εναντίον των τσιγγάνικων πληθυσμών, όπως ακριβώς συνέβη και πριν 2 χρόνια στην Ιταλία.

Σε κάθε σύστημα κυριαρχίας, από τη φεουδαρχία μέχρι και σήμερα, οι Ρομά αποτελούν τον πρώτο και ευκολότερο στόχο, ενώ η ιστορία έχει δείξει ότι οι αντιξοότητες ήταν και παραμένουν μόνιμο κομμάτι της ζωής τους. Εξαιτίας της νομαδικότητάς τους και της έλλειψης επιθυμίας ή ακόμα και δυσκολίας προσαρμογής στον τρόπο ζωής της πλειονότητας των υπολοίπων κατοίκων, οι Ρομά έχουν συχνά πέσει θύματα διακρίσεων. Η αντίστασή τους απέναντι στον ατομικιστικό νεοφιλελευθερισμό τους οδηγεί στην ανάπτυξη αλληλέγγυων δεσμών μεταξύ τους για την κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών και ουσιαστικά τους δίνει μια μορφή αυτονομίας απέναντι στα νομικά και πολιτικοοικονομικά πλαίσια του κράτους. Δεν υπόκεινται στην οργάνωση της εξουσίας και στους νόμους της αγοράς, και διαρθρώνουν τις δικές τους αυτοοργανωμένες κοινότητες.

Με τους «επαναπατρισμούς» των τσιγγάνικων πληθυσμών ο Σαρκοζί προσπαθεί αρχικά να ανεβάσει τη δημοτικότητά του προσελκύοντας υπερσυντηρητικά κομμάτια της κοινωνίας και εγείροντας τον γαλλικό εθνικισμό. Επιπλέον στόχος του είναι να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από τα σκάνδαλα στα οποία ο ίδιος έχει υποπέσει τελευταία, αλλά και τους εργαζόμενους από την κατάργηση των βασικών ασφαλιστικών, εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που τους επιφυλάσσει στο μέλλον, γεγονός που συμβαίνει ήδη σ’ όλη την Ευρώπη. Ο Σαρκοζί επενδύει στο αίσθημα ασφάλειας και ισχύος του κράτους, ακριβώς για να βγάλει το ζήτημα της κρίσης (πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτισμικής) από το προσκήνιο. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει την γενικευμένη τρομοκράτηση των ανίσχυρων τάξεων σε αντιδιαστολή με την ασφάλεια και την κοινωνική ευημερία που προσφέρει στις προνομιούχες τάξεις.

Αυτή η πολιτική, αν όντως αποδειχθεί αποτελεσματική για την εξουσία, είναι πολύ πιθανό να εφαρμοστεί και από άλλες κυβερνήσεις, (όπως ήδη διαρρέεται στα μέσα ότι «σιωπηλά» και έμμεσα συμβαίνει) που επενδύοντας στο συντηρητισμό, θα προσπαθήσουν να λύσουν τα προβλήματα εσωτερικής πολιτικής τους. Από την άλλη, η Ρουμανία και η Βουλγαρία δέχονται πιέσεις για τον επαναπατρισμό των Ρομά με αντάλλαγμα τη στήριξη της Γαλλίας σε οικονομικό και ευρωπαϊκό-πολιτικό επίπεδο.

Το σύστημα και η εξουσία χρησιμοποιούν τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς απέναντι στα πιο αδύναμα κομμάτια της κοινωνίας με σκοπό να διαιωνίσουν την υπεροχή τους. Είναι κάτι που ουσιαστικά στρέφεται ενάντια στον καθένα και την καθεμιά από μας και μας αφορά όλους.

Κι επειδή δεν πιστεύουμε στην καλή πρόθεση των ευρωπαϊκών μηχανισμών, απαιτούμε να μη διώχνεται κανείς από πουθενά.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε αποκλεισμένο και εκτοπισμένο.
Προτάσσουμε και διεκδικούμε έναν κόσμο χωρίς σύνορα


ΌΤΑΝ ΉΡΘΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΣΙΓΓΑΝΟΥΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ.
ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΤΣΙΓΓΑΝΟΣ.
ΌΤΑΝ ΉΡΘΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ.
ΔΕΝ ΉΜΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ.
ΌΤΑΝ ΉΡΘΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ.
ΔΕΝ ΉΜΟΥΝ ΕΒΡΑΙΟΣ.
ΌΤΑΝ ΉΡΘΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ.
(Μπ. Μπερχτ)

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ
Dytikessynoikies.wordpress.com

Φωτογραφίες από την εκδήλωση για παιδιά στο πάρκο Γιάννη Ρίτσου στις 5 Ιουνίου

Posted in Γενικά on 18/07/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΠΩΣ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΙΑΤΡΟΥ ΓΩΓΟΥΣΗ.

Posted in Γενικά, ΠΟΡΕΙΑ on 28/06/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΠΩΣ ΘΑ ΕΡΘΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ.

Την ημέρα της πορείας και της συναυλίας οι εργαζόμενοι του ΟΑΣΘ ανήγγειλαν 24ωρη στάση εργασίας. Οι γραμμές 34, 32 και 32Α που πηγαίνουν στα δυτικά Θεσσαλονίκης και στο πάρκο απ’όπου θα ξεκινήσει η πορεία, θα φτάνουν στον τερματικό σταθμό της Αριστοτέλους κάθε 1 ώρα περίπου. Με το 34 κατεβαίνετε στη στάση καπνομάγαζο, με τα 32 και 32Α στο συνεργείο.Ουσιαστικά είναι η ίδια στάση με άλλο όνομα.O ΟΑΣΘ δεν έχει ανακοινώσει τα ακριβή δρομολόγια.Όπως ενημερώθηκα, αυτό επαφύεται σε κάθε οδηγό.

Επίσης ένα ακόμα λεωφορείο που βολέυει είναι το 27 (περνάει και από Καμάρα-Ιασονίδου κτλ.) στη στάση Παύλου Μελά. Το πάρκο είναι ευθεία όλο κάτω από τη στάση. Το 27 θα περνάει από Καμάρα κάθε 1 ώρα περίπου.

Για τον κόσμο που θα έρθει με δικό του μέσo, στο blog των δυτικών συνοικιών
dytikessynoikies.wordpress.com υπάρχουν 2 χάρτες για το πως θα φτάσετε στο πάρκο.

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ.

Posted in 1, Γενικά on 31/05/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ:

1.Παρασκευή 18 Δεκέμβρη. Ώρα, περίπου 7. Ομάδα ατόμων επιτίθεται στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών, όπου βρίσκονται δύο άτομα. Επίθεση θρασύδειλη, μικρή σε διάρκεια και «απώλειες»…

2.Παρασκευή 7 Μάη. Ώρα 11:30 με 12:00. Ακόμα μία ομάδα, 10 περίπου ατόμων επιτίθεται στο στέκι ξανά, αυτή τη φορά με άλλου επιπέδου οργάνωση. Κοντόξυλα, κράνη και σιδηρογροθιές συνθέτουν μία άλλου είδους επίθεση. Στο χώρο βρίσκονται 7 άτομα που τους αποκρούουν.

3.Κυριακή 9 Μάη, ξημερώματα. Ώρα 5:10. Ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Δυτικών Συνοικιών δέχεται μία ακόμα άνανδρη επίθεση που αυτή τη φορά θα μπορούσε να αποβεί δολοφονική. Σπάζεται η τζαμαρία του στεκιού και πετιέται μολότοφ με σκάγια, την ώρα μάλιστα που μέσα βρισκόταν ένας άνθρωπος. Η φωτιά σβήστηκε. Αλλά όχι και η οργή μας!

4.Παρασκευή 4 Ιουνίου. Ώρα 10 παρά οι γνωστοί μας πια παρακρατικοί νεο-ναζί κάνουν ξανά την εμφάνισή τους με κράνη και κοντόξυλα, αυτή τη φορά από την κάτω πλευρά του στεκιού. Απειλούν, χτυπούν με τα παλούκια και σπάνε τη τζαμαρία του χώρου. Αμέσως μετά μεγάλος αριθμός μηχανοκίνητων «προστατών του πολίτη» και ένα περιπολικό αποκλείουν το στέκι. Αφού φεύγουν 1 διμοιρία ομάδας των ΜΑΤ παρατάσσεται προκλητικά απέναντι, ενώ άλλη μία περιμένει στη γωνία. Σκηνικά τόσο διάχυτου τσαμπουκαλεμένου φασισμού και προκλητικής αυθαιρεσίας είχαμε καιρό να βιώσουμε.

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΓΗ…

Και μάλιστα, μία πληγή ύπουλη. Ιδεολογήματα σαθρά, βασισμένα πάνω σε μεροληπτικές ιστορικές πηγές, αγιοποίηση της εθνικής ταυτότητας, ρατσιστικό μίσος, μισαλλοδοξία, αδίστακτος πατριωτισμός κάτω από το πρίσμα του τρίπτυχου «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και κυρίως απειλητικές διαθέσεις.

Όλα αυτά τώρα σε πιο μεγάλη κλίμακα, μιας και περίοδοι κοινωνικών αναταραχών και οικονομικής ύφεσης, όπως η τρέχουσα, αποτελούν έφορο έδαφος για την άνοδο ολοκληρωτικών και φασιστικών ομάδων. Εκμεταλλευόμενοι το, προς όφελός τους, καταστροφολογικό παραλήρημα και την παραπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε., πατούν πάνω στην οικονομικά εξαντλημένη κοινωνία πλασάροντας τα εθνικά ιδεώδη ως σωτήρια, σε μια συγκυρία μάλιστα που η ίδια δε ζητά άλλο από έναν «δυναμικό και ικανό αρχηγό» στον οποίο θα αφεθεί. Με μοναδικό τους πρόταγμα την εθνική ενότητα, παίζουν άριστα το καθεστωτικό παιχνίδι (κι ας προσποιούνται ότι κάτι τέτοιο τους θίγει) και δρουν ανασταλτικά διχάζοντας τους καταπιεσμένους, διαχωρίζοντάς τους σε έλληνες ( με έψιλον κεφαλαίο!) και ξένους. Αυτή είναι η θέση τους και ο ρόλος τους στην παρούσα φάση, ο ρόλος του μαντρόσκυλου που γαβγίζει και ενίοτε δαγκώνει για να προστατεύσει το αφεντικό του.

Σε γενικότερο επίπεδο φυσικά, δρώντας άλλοτε συμμορίτικα κι άλλοτε λαϊκίστικα προσπαθούν να φιμώσουν κάθε ελεύθερη φωνή, κάθε δυναμικό άνοιγμα προς την ελευθερία και την κοινωνική ανατροπή. Μια ανατροπή που προτάσσει την ισότητα, την αλληλεγγύη και την αυτοθέσμιση, όρους που αγνοούν αλλά και ταυτόχρονα εχθρεύονται. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό βέβαια από αυτούς, τους νοσταλγούς μιας αιματοκυλισμένης δικτατορίας… Παρωχημένα θεωρήματα που προάγουν το φυλετικό μίσος (πάντα στα πλαίσια της εθνικής «καθαρότητας») αλλά με την κάλυψη του κοινωνικού-λαϊκού-πατριωτικού συμφέροντος προσπαθούν να κοινωνικοποιηθούν και να εφαρμοστούν. Κι ό,τι ή όποιος στέκεται εμπόδιο στην φανατική και αρρωστημένη αυτή προσπάθεια δέχεται τα αντίποινα. Αντίποινα που όμως καθόλου δε μας θίγουν. Το αντίθετο, μας δείχνουν ότι έχουμε φωνή που ακούγεται και λόγο που ίσως φοβίζει κάποιους.

ΜΊΑ ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ…

Μπορεί ίσως να μην γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτό, αλλά η καθημερινότητά μας, σε όλες της τις εκφάνσεις βρίθει παραδειγμάτων κοινωνικού εκφασισμού, από την εργοδοτική αυθαιρεσία, τις εξουσιαστικές συμπεριφορές, την πατριαρχική βία, τις ρατσιστικές και σεξιστικές αντιλήψεις, μέχρι την ίδια την ασφυκτική ρουτίνα που μας πνίγει.

Απάντηση, τόσο στον διάχυτο κοινωνικό εκφασισμό, όσο και στις ίδιες τις φασιστικές επιθέσεις είναι η ακλόνητη παρουσία μας και η αντίδρασή μας σε κάθε θεσμό (είτε πρόκειται για πατρίδα, είτε για θρησκεία, δικαιοσύνη και νομοθεσία) που μας θέλει υποτακτικούς, κατώτερους και πνευματικά ακρωτηριασμένους. Η ελευθερία δεν απονοηματοδοτείται και δε μπορεί να εξισωθεί με μικρόνοες συμπεριφορές, απανθρωπιά, εθνικιστικές διακηρύξεις και μένος απέναντι στη διαφορετικότητα. Η ελευθερία, την οποία θέλουμε πάντα να προτάσσουμε, δε μπαίνει σε τόσο στενά και στείρα πλαίσια.

ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ…

Αν κάποιοι πιστεύουν πραγματικά ότι μέσω των επιθέσεών τους θα καταφέρουν την φίμωσή μας και την πολιτική μας οπισθοχώρηση, κάνουν λάθος τεράστιο. Η συσπείρωσή και η αλληλεγγύη έρχονται ως φυσικές απόρροιες της φασιστικής απειλής και οδηγούν σε κλιμάκωση των δράσεών μας σε πολλά επίπεδα. Δεν έχουμε σκοπό να αφήσουμε αναπάντητες τέτοιες τακτικές.

Άλλωστε πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά ότι
ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ.
ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΟΥΝ!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ, ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ
Dytikessynoikies.wordpress.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Posted in 1, Γενικά on 17/05/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, ΚΟΖΑΝΗ.

Περίπου στις 16:00 το απόγευμα παρέα 6 συντρόφων ξεκινά αφισοκόλληση στην περιοχή του κέντρου της πόλης. Ενώ σε όλη τη διάρκεια της δράσης τα πράγματα εξελίσσονταν ήρεμα, στις 18:00 δύο αυτοκίνητα, ένα της ασφάλειας και ένα περιπολικό με συνολικά τέσσερις «προστάτες του πολίτη», προσεγγίζουν τα παιδιά και ζητούν να δουν τα στοιχεία τους. Η συνέχεια εκτυλίσσεται στο τμήμα όπου οδηγούνται για εξακρίβωση στοιχείων. Στους 5, και ενώ αρχικά η προσαγωγή θεωρήθηκε τυπική, ασκήθηκε από τον εισαγγελέα δίωξη για « παράνομη αφισοκόλληση και διακεκριμένες φθορές σε κάδους απορριμμάτων και καφάο της ΔΕΗ». Αυτή τη στιγμή οι σύντροφοι είναι ελεύθεροι και εκκρεμεί σε βάρος τους δίκη με τις παραπάνω κατηγορίες.

Την ώρα που κράτος και αφεντικά στο όνομα της κρίσης λυμαίνονται τα ανθρώπινα δικαιώματα επιβίωσης, οι δυνάμεις καταστολής προσπαθούν με κάθε κωμικό τρόπο να απαγορεύσουν και να πνίξουν κάθε αγωνιστική δράση που στρέφεται ενάντια στους αφέντες τους.

Γιατί να διώκεται κάποιος που κολλάει αφίσες πολιτικού περιεχομένου;

Μήπως σε κάθε προεκλογική περίοδο που βουλευτάδες και κόμματα γεμίζουν τον τόπο με αφίσες διώκονται; Προφανώς και όχι μιας και εξυπηρετούν το σύστημά τους και τη δημοκρατία τους. Όταν όμως πρόκειται για αγωνιστές που εναντιώνουν τη φωνή και το λόγο τους απέναντι στην εξουσία, τότε βλέπουμε διώξεις, δίκες και υπέρμετρη καταστολή.

Θεωρούμε απαράδεκτο, για να μην πούμε γελοίο, κάποιος να διώκεται και να σέρνεται στα δικαστήρια, να υπόκειται σε ψυχολογική φθορά και οικονομική αφαίμαξη διότι κόλλησε μία αφίσα σε ένα κάδο ή σε κάποιο καφάο της ΔΕΗ. Μας ακούγεται αστείο μία πολιτική αφίσα να προκαλεί διακεκριμένες φθορές σε ένα καφάο, την ίδια στιγμή που στα κολαστήρια-ορυχεία της ίδιας της ΔΕΗ χάνονται ανθρώπινες ζωές και προκαλείται μόλυνση τέτοιου βαθμού στο περιβάλλον που ο αριθμός ατόμων με καρκίνο αυξάνεται συνεχώς στην περιοχή…

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΤΕΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ

Προβολή – Συζήτηση

Posted in Γενικά on 16/02/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών