Archive for the ΑΠΕΡΓΙΑ Category

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Posted in ΑΠΕΡΓΙΑ, ΠΟΡΕΙΑ on 14/12/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ

5 ΜΑΪΟΥ 2010- 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010
7μήνες μετά από την τελευταία απεργία που προκήρυξε η ΓΣΕΕ. Τόσο ευαίσθητα αποδεικνύονται τα κοινωνικά αντανακλαστικά της κύριας συνδικαλιστικής οργάνωσης της χώρας.
Αντίθετα, όλοι εμείς, αμήχανοι ίσως, μπερδεμένοι μερικοί, βουτηγμένοι στην κατάθλιψη κάποιοι, αντιλαμβανόμαστε την σκληρή καθημερινότητα, την οριακή μάχη της επιβίωσης μέρα με τη μέρα σ’ αυτό το διάστημα που αυτοί ξεπουλούν τη ζωή μας.

Στην οικονομική κρίση δεν είμαστε μόνοι. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι απέναντι σε μια γενικευμένη διεθνή οικονομική επίθεση που στόχο έχει να σπρώξει όλους μας ( Ουγγαρία, Αργεντινή, Ελλάδα, Ιρλανδία) στα όρια της φτώχειας και της εξαθλίωσης, κανένας ξεπουλημένος συνδικαλισμός, ούτε κράτη και κυβερνήσεις-βιτρίνες θα μας διασφαλίσουν.

Λοιπόν τι συμβαίνει; Γιατί εκείνοι που έπρεπε να συσπειρώνουν τους εργαζόμενους και να φροντίζουν για τα συμφέροντά τους αδρανούν και ουσιαστικά είναι εξαφανισμένοι; Η απάντηση είναι απλή και ο καθένας μας τη γνωρίζει, αλλά δεν την κοινωνεί και δεν τη φωνάζει, ίσως επειδή τον βολεύει η απραξία και τον εγκλωβίζει η αμηχανία της ιδιώτευσης.

Ο συνδικαλισμός, όπως τον βιώνουμε εμείς έχει γίνει ένας πυλώνας συνδιαχείρισης και τελικά στήριξης ως γρανάζι του συστήματος. Εξ’ άλλου όλοι γνωρίζουμε ιστορικά πως αρκετά στελέχη των συνδικαλιστικών παρατάξεων μεταπηδούν στην κεντρική πολιτική σκηνή, μεταφέροντας την όποια δράση τους ως βιογραφικό για την ανέλιξη της πολιτικής τους καριέρας. Δηλαδή, η συνδικαλιστική τους προοπτική εστιάζεται στην διαιώνιση ενός συστήματος που βολεύει και αυτούς και τα αφεντικά τους. Δε θέλουν να αλλάξει τίποτα.

Εμείς προτείνουμε συνδικαλιστικές δράσεις ανατροπών και αλλαγών ενός μοντέλου που μας έφερε σε απόγνωση και στα όρια της φυσικής εξόντωσης cc(ναι!! Εν έτει 2010) ακόμα κι από πείνα.
Αν σας φαίνεται ουτοπική και ανεφάρμοστη μία ανατροπή των παρόντων δομών του τρόπου παραγωγής που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος και όχι τον άνθρωπο, τότε στραφείτε γύρω σας και παρατηρείστε πού μας οδήγησε η κυνική συμπεριφορά των συγκεκριμένων καθεστωτικών δομών.
Εμείς λέμε, κουβεντιάστε με τους συναδέλφους στη δουλειά, με τους μαθητές στο σχολείο, με τους συμφοιτητές στα πανεπιστήμια, με τους γείτονες στη γειτονιά. Βρείτε μόνοι σας τον τρόπο να διαχειριστείτε τα προβλήματα της καθημερινότητας και συνδιαμορφώστε για τη ζωή σας.
Μην περιμένετε από αντιπροσώπους που όπως συνεχώς αποδεικνύεται μόνο την υποταγή σας επιδιώκουν, λύσεις, θαύματα και τελικά ψίχουλα…

Με αυτοδιαχείριση για αυτοδιεύθυνση, για να επανακτήσουμε τον αυτοσεβασμό μας και εν τέλει την αξιοπρέπειά μας.

Αφού μας έχουν χεσμένους, ας τους ξεχέσουμε και εμείς!

ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ

Advertisements

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΗ

Posted in 1, ΑΠΕΡΓΙΑ on 04/05/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΣΩΛΗΝΑ

Οι μηχανισμοί στήριξης (Δ.Ν.Τ κτλ.) δεν είναι τα ταμεία των λαών. Είναι ένα μάτσο κερδοσκόπων επενδυτών.

Το κεφάλαιο έρχεται να μας σώσει (;) ή απλά αλλάζουμε νταβατζήδες; Μήπως πλέον να ζητάμε ρουσφέτια στα αγγλικά;

Όλα τα παραπάνω είναι ξεκάθαρα πριν απ’ όλα από τη συμφωνία στήριξης (έως και 6% επιτόκιο- αλληλεγγύη της ευρωζώνης), όταν νιώσαμε έμμεσα το ζωνάρι της εξουσίας να σφίγγει (περικοπή 14ου μισθού, αύξηση Φ.Π.Α, αύξηση ειδικού φόρου κατανάλωσης). Στις 23/4 ανακοινώθηκε η έναρξη του τετραετούς μηχανισμού δανειοδότησης, όπου έγινε πια πασιφανής η γραμμή που επιδιώκει να ακολουθήσει κράτος και κεφάλαιο.

Ανοιχτή επίθεση στα κοινωνικά στρώματα (συνταξιούχοι-δημόσιος και ιδιωτικός τομέας) και απώτερος σκοπός ο κοινωνικός διχασμός της εργατικής τάξης:
• Ιδιωτικοποιήσεις και συγχωνεύσεις (70 έχουν προταθεί ως τώρα)
• Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων με απλή νομοθετική ρύθμιση
• Μη ανανέωση των συμβάσεων αορίστου χρόνου
• Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού
• Μείωση του βασικού μισθού στα 480 ευρώ
• Απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων χωρίς αποζημιώσεις
• Κατάργηση της ισχύος της συλλογικής σύμβασης εργασίας
• Νομιμοποίηση της ενοικίασης εργαζομένων
• Αύξηση ωραρίου καταστημάτων ( και Κυριακές με ψεύτικη προσαύξηση 75%)

Το πείραμα που επιχειρείται με σκοπό να δοκιμαστούν τόσο τα όρια επιβίωσης των κοινωνικών τάξεων που ήδη ζουν υπό καθεστώς φτώχειας, όσο και τα αντανακλαστικά όλων των υπολοίπων είναι γεγονός. Ένα γεγονός ωραιοποιημένο με το πιο τραγικό παραμύθι, αυτό της εθνικής ενότητας και τη μεγαλύτερη ιδεολογική τρομοκρατία, αυτή του μονόδρομου.

Την ίδια στιγμή που εμείς πεινάμε όλα τα κοινωνικά παράσιτα, τράπεζες (με 100% κέρδος σε περίοδο «κρίσης»), μεγαλοκαρχαρίες, πολιτικοί και βουλευτές συνεχίζουν να έχουν υπέρογκα κέρδη. Ταυτόχρονα, με τα παπαγαλάκια τους, τους δημοσιογράφους επιχειρούν, όπως πάντα να φορέσουν παρωπίδες στην κοινή γνώμη, ενώ παράλληλα δημιουργούν νέους στρατούς καταστολής με στόχο να δείξουν τα δόντια τους σε όποιον αντιστέκεται και προσπαθεί να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά.

Παράνομοι θα θεωρούμαστε όλοι όσοι νιώθουμε την ανάγκη να εξεγερθούμε ενάντια σε ένα σύστημα ενόχων που καλύπτεται από τα προσωπεία των νόμων της αστικής δημοκρατίας.

Ας ξαναθυμηθούμε την επανάσταση και ας καταστρέψουμε ό,τι μας καταστρέφει. Ως πότε θα ανεχόμαστε να σηκώνει το κράτος το χέρι κι εμείς να προτάσσουμε το μάγουλό μας; Ως πότε θα ανεχόμαστε να βιάζουν τις ζωές μας;

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΖΩΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ

από μικροφωνική

Posted in ΑΠΕΡΓΙΑ on 10/03/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών


Νέα μέτρα; Εθνική ενότητα για την σωτηρία; Τι λέτε ρε μαλάκες;

Posted in 1, ΑΠΕΡΓΙΑ on 10/03/2010 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Φυσικά, όποτε το κράτος ετοιμάζεται να εξαπολύσει επίθεση πάντοτε θυμάται την πατρίδα και την εθνική ενότητα, για αυτό ζητάνε στήριξη φτιάχνοντας το εθνικό ταμείο. Αλλά όταν λένε πατρίδα τι άραγε να εννοούν; Προφανώς την πατρίδα των αφεντικών και των εκάστοτε βολεμένων, την πατρίδα που κάποιοι ζούνε κάτω από τα όρια της φτώχειας και κάποιοι άλλοι τρώνε με χρυσά κουτάλια. Όταν η κρίση έρχεται τότε η αλήθεια που μάταια προσπαθούν τα μέσα μαζικής εξημέρωσης να αποκρύψουν, φωνάζει πιο δυνατά από ποτέ. Ότι ο κόσμος είναι διαχωρισμένος στους καταπιεστές και τους καταπιεζόμενους, στα αφεντικά και στους δούλους.

Και να λοιπόν, που έρχονται αυτά τα αφεντικά να ζητήσουν ακόμα μια μικρή «θυσία» στο όνομα της κοινωνικής συναίνεσης. Ζητάνε αυτοί που παρασιτούν και ζουν από την εργασία των υπολοίπων, αυτοί που κόβουνε τις συντάξεις και λεηλατούν τα ασφαλιστικά ταμεία, αυτοί που ξεπουλήσανε καθετί δημόσιο και τώρα βγαίνουν και μιλάνε για χρέη. Ζητάνε από ποιους; Από αυτούς που παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν σε ένα κόσμο εκμετάλλευσης και κατανάλωσης. Από αυτούς που ενώ παράγουν τον πλούτο όλου του κόσμου στο τέλος μετράνε τα ψίχουλα για να τα βγάλουν πέρα. Από αυτούς που ακόμα και τώρα διεκδικούν λίγα γιατί ξεχνάνε ότι τους ανήκουν τα πάντα. Ε όχι, το άλλο με τον Τοτό σίγουρα θα είναι καλύτερο.

Αυτή είναι η κρίση τους, η κάλυψη του κράτους για μια διαρκή όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η απόκρυψη των διαρκών εγκλημάτων τους σε βάρος του κοινωνικού συνόλου καταμεσής ενός ταξικού πολέμου που βιώνουμε καθημερινά. Και ποια η κρίση η δικιά μας;

Για αυτή, λίγο ή πολύ είμαστε υπεύθυνοι όλοι. Γιατί κύριε συμπολίτα που αυτή τη στιγμή βράζεις από την αδικία που χτύπησε την τσέπη σου, ένα ρητό λέει πως θερίζεις ότι σπέρνεις. Γιατί ο καιρός που κοιτούσες να είναι καλά μόνο το σπίτι σου και η οικογένεια σου δεν είναι και πολύ μακριά. Γιατί παρόλους τους όρκους και τις υποσχέσεις ότι δεν θα ξαναψηφίσεις κανέναν από αυτούς τους απατεώνες, δεν έπαψες ποτέ να δείχνεις εμπιστοσύνη σε αυτή τη σαπίλα που αποκαλούν «δημοκρατία». Έπρεπε βλέπεις να βολευτούν και τα παιδιά (να δούμε τώρα ποιος θα γλιτώσει και σένα και τα παιδιά). Γιατί κάθεσαι και κατηγορείς τις τράπεζες, το κράτος και την καταστολή καθηλωμένος στον καναπέ σου, ακούγοντας από το χαζοκούτι για τα «νέα μέτρα» και σκέφτεσαι μέσα από αυτό την αντίδραση σου. Γιατί ξέχασες ότι όλα στη ζωή κερδίζονται με τη δράση. Με τη δράση που είναι άμεση και διαμορφώνεται στους δρόμους, με την κατάργηση της κανονικότητας, τη ζύμωση των κοινών μας προβλημάτων και ψάχνοντας όλοι εμείς οι «από κάτω» τρόπους και λύσεις για περιθωριοποιήσουμε τους «από πάνω», γιατί αυτοί είναι το περιθώριο. Γιατί κανένας γραβατωμένος συνδικαλιστής που κάθεται 20 χρόνια στην ίδια καρέκλα και κανένα κόμμα που περιμένει να πονέσουν οι τσέπες των ψηφοφόρων για να κουνηθεί δεν ξέρει τι είναι καλύτερο για μας, από εμάς.

Απεργούμε γιατί είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, γιατί σιχαινόμαστε την εκμετάλλευση της μισθωτής σκλαβιάς, γιατί παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας βρίσκοντας που καλύπτουμε τις ανάγκες του δίπλα μας και που αυτός τις δικές μας. Γιατί; Για όλους τους λόγους του κόσμου

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11/3 ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Posted in ΑΠΕΡΓΙΑ on 01/04/2009 by Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης (που οι ίδιοι δημιούργησαν) κράτος και κεφάλαιο βρήκαν πάτημα για να επιτεθούν σε βασικά εργασιακά δικαιώματα με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο. Βασικά εργασιακά δικαιώματα που ποτέ δεν παραχωρήθηκαν, αλλά κατακτήθηκαν από μαζικά κινήματα και απεργίες. Διαλέγουμε τον δρόμο της απεργίας, ενάντια σε ότι θίγει την αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη υπόσταση μας, με μαζικότητα για να δείξουμε ότι η εργατική τάξη και η κοινωνία δεν κατακερματίζεται αλλά ενωμένη με δεσμούς αλληλεγγύης και στη βάση της αυτοοργάνωσης επανέρχεται για να πάρει πίσω τα κλεμμένα.
Απεργούμε για να δείξουμε την εναντίωση μας σε:
• Εργοδοτική τρομοκρατία ( απολύσεις συνδικαλιστών, μαφιόζικα χτυπήματα σε εργαζόμενους – Κούνεβα )
• Μαύρη εργασία και επισφάλεια ( ανασφάλιστοι εργάτες, εργατικά ατυχήματα)
• Απάνθρωπες συνθήκες εργασίας με πενιχρές απολαβές
• Ελαστικοποίηση ωραρίου και κατάργηση οκτάωρου
• Ληστρικές επιδρομές του κράτους στα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Η απάντηση της κοινωνίας στην επίθεση αυτή πρέπει να είναι άμεση χώρις μεσολαβητές και αντιπροσώπους. Μακριά από τον ξεπουλημένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και από την κομματική και ψηφοθηρική στάση του ΠΑΜΕ.

Ο αγώνας στα χέρια της κοινωνίας
Απεργία διαρκείας

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ